……. प्रेम नाही करायच ……

प्रेम कधी करायचं नसतं ….
जाणून बुजून तरी कशाला लफड्यात पडायचं असतं ….

त्यात अंधारातून चालायचं असतं ….
आणि त्याला Destination सुद्धा नसतं …

झोपताना जागायच असतं …
आणि जागेपनी स्वप्नात झोपायचं असतं …

Phone वरुण बोलायचं असतं …
आणि SMS ने Chat करायचं असतं ….

चोरून चोरून … लपून लपून …. भेटायचं असतं …
नेहमीच कुठे ना कुठे तरी फिरायचं असतं …

त्यात Hotels चे Bills pay करावे लागतात ….
विनाकारण Gifts सुद्धा द्यावे लागतात….

पुढे पुढे तर नेहमीच्या मित्राना भेटणं कमी होत ….
घराताल्यांबरोबर सुद्धा बोलणं कमी होत …

मग अचानक प्रेमातून पडल्याचं समजतं ….
आणि Answers मागे सुद्धा Question mark दिसायला लागतं …

पुढे पुढे दुखात मन हसणं विसरतं …
चेहर्यावरच ते कधी कधी थोडसं दिसतं …

त्या दुखातून बाहेर पडायला …
मन नवीन प्रेमाच्या शोधात पळायला लागतं ….

आणि ते कोणी भेटलं की …
“Love cycle” पुन्हा repeat होतं …

म्हनुनच मी कधी प्रेमाच्या लफड्यात पडलोच नाही …
मित्रांच्या अनुभवांमुळे अजुन तरी मी त्यापासून लांब राहिलो आहे …